نوار چسب معمولاً در زندگی روزمره ما استفاده می شود.
این شرکت با توسعه و بهبود مستمر فناوری نوار چسب، پیشرفتهایی در عملکرد خود در زمینههای خانگی، اداری و صنعتی ایجاد کرده است.
1. نوار چیست؟
نوار محصولی است که با پوشش چسب در یک یا هر دو طرف زیرلایه ساخته می شود.
ما اغلب آن را چسب حساس به فشار (PSA) می نامیم که نوعی نوار حساس به فشار است. می تواند با اعمال مقدار معینی فشار (با دست یا وسایل دیگر) به سطح اجسام دیگر بچسبد.
2. مزایای نوار
نوار چسب به عنوان شکل خاصی از چسب به دلیل مزایایی که چسب مایع ندارد، کاربردهای گسترده ای در زمینه های مختلف دارد.
1). نیازی به انجام مراحل قبل از{2} درمان مانند پوشش دادن یا مخلوط کردن قبل از استفاده نیست.
2). بدون نیاز به گرم کردن، فقط فشار را برای چسبیدن اعمال کنید.
3). پس از چسباندن، نیازی به صبر برای پخت وجود ندارد.
4). ضخامت یکنواخت و قابل کنترل؛
5). می توان قالب را-به اشکال مختلف برش داد.
6). بوی کم تحریک کننده در حین کار، بدون سرریز چسب و بدون آلودگی به خط تولید.
7). آسان برای ذخیره سازی، مواد غیر خطرناک.
3. دسته بندی نوار
نوار را می توان با توجه به ساختارش به سه دسته اصلی تقسیم کرد: نوار یک طرفه-نوار، نوار-دو طرفه، و نوار بدون بستر.
1). نوار یک طرفه: نواری که فقط یک طرف آن با چسب پوشیده شده است.
نمودار ساختار پایه:
2). نوار دو طرفه: نوار چسبی که در دو طرف آن پوشانده شده است.
نمودار ساختار پایه:
3). نوار انتقال: نوار بدون بستر، که فقط از کاغذ آزاد که مستقیماً با چسب پوشانده شده است، تشکیل شده است.
نمودار ساختار پایه:
سه دسته نوار بالا بر اساس ساختارشان طبقه بندی می شوند. همچنین معمولاً از انواع بستر برای نامگذاری نوارها استفاده میکنیم، مانند نوار فوم، نوار پارچهای، نوار کاغذی، یا اضافه کردن چسبهایی برای تشخیص نوارها، مانند نوار فوم اکریلیک.
علاوه بر این، اگر بر اساس هدف طبقه بندی شود، نوار را می توان به سه دسته نیز تقسیم کرد: استفاده روزانه، نوار صنعتی و پزشکی. در میان این سه دسته، کاربردهای دقیق تری برای تشخیص نوار وجود دارد، مانند چسب{1}}ضد لغزش، نوار ماسک، نوار محافظ سطح، و غیره.
4. توضیح اصطلاحات مربوطه
1). پوشش آزاد: لایه ای از پوشش متصل به لایه بیرونی بستر یک چسب-. هدف اصلی اطمینان از باز شدن پایدار نوار در حین استفاده بدون مشکل چسبیدن لایه قبلی نوار به سطح لایه بعدی است.
2). پشتی: لایه نازکی از مواد که روی آن چسب پوشانده شده است. انواع مختلفی از بسترها وجود دارد، مانند کاغذ، فیلم پلاستیکی، فوم، پارچه غیر بافته، پارچه، فویل آلومینیومی و غیره.
3). آستر رهاسازی: بیرونیترین قسمت نوار{2} دو طرفه است که عمدتاً برای محافظت از چسب و جلوگیری از چسبیدن تصادفی آن به اشیاء در تماس یا سایر قسمتهای نوار استفاده میشود. هنگام استفاده از نوار دو طرفه و نوار بدون بستر، لازم است که کاغذ آزاد را جدا کنید و لایه چسب را در معرض دید قرار دهید تا به پیوند دو طرفه برسید.
4). چسب: معمولاً به عنوان چسب شناخته می شود و مهمترین نوار چسب است. انواع اصلی چسب ها عبارتند از لاستیک طبیعی، لاستیک مصنوعی، اکریلیک استر و ... انواع خاصی از چسب ها کمتر مورد استفاده قرار می گیرند مانند سیلیکون و EVA (اتیلن وینیل استات). با توجه به مواد مختلف سطح و الزامات کاربردی، نوارهای چسب حاوی چسب های خاص باید انتخاب شوند.
5). پرایمر: عمدتاً برای درمان سطح زیرلایه از طریق ابزارهای فنی برای افزایش چسبندگی بین لایه چسب و سطح زیرلایه استفاده می شود. روش های فنی متداول شامل عملیات پرایمر (پوشش لایه ای از پلیمر بر روی سطح بستر) و درمان کرونا یا پلاسما می باشد. سطح زیرلایه برای اطمینان از اینکه نوار چسب می تواند بدون باقی ماندن هیچ گونه باقیمانده ای جدا شود، بسیار مهم است.
